A is voor Adam, B is voor Bëelzebub,
R is voor Romeo en J voor Julia,
Y is voor Yin en Y is voor Yang,
En Z is voor de tweestrijdig gestreepte Zebra.
Pathetisch.
Twee van elk, net Noah’s ark,
onlosmakelijk verbonden,
Losgesneden door het nodig lot,
en allerminst ongeschonden.
Chirurgisch.
Zo gaat het altijd, steeds weer twee zielen,
als DNA pirouettend rond elkaar,
Ze vormen de nucleus van menig verhaal,
nooit is men met dit thema klaar.
Symmetrisch.
Ook in Gent waren er twee,
in chronologie aaneengeschakeld,
Twee tegengestelden, gezien als één
hun verhaal eindeloos opgerakeld.
Indisch.
Ze waren grijs en zwaar op de hand,
in onderhoud stervens duur,
Weinigen kennen uiteindelijk hun echte verhaal,
en toch klinkt het elk uur.
Dramatisch.
Betsy werd Jack, en Jack was Betsy,
maar toen kwam de lange snuit,
Want de Gentse Zoo was maar zo-zo,
en de slager maakte kilo’s vlees buit.
Cyclisch.
Die verdeelde oneenheid, ze bindt alle tijden,
de grote maar ook de kleine,
En zo komt de cirkel altijd terug rond,
met immer het tragische einde.
Dit gedicht verscheen in
“U Mag Mij Wegstemmen”
In een reeks dichtbundels moet er altijd één het debuut zijn, en René van Densen besloot meteen van wal te steken met een titel die ironisch en zelfrelativerend is. Het is niet eens zijn dichtbundel maar een duo-dichtbundel samen met Bob ‘Bobadas’ Minne, die met zijn zevende dichtbundel al fors de diepgang in ging. De afbeeldingen op beide kaften tonen dan ook de stationstrap in Roosendaal – tussen Gent en Tilburg de halfweghalte – waar Bobadas’ kaft van boven naar beneden ‘kijkt’ en Van Densen’s kaft van onderaan naar boven.
Maar René had al een flink arsenaal aan podiumteksten en daar zitten achteraf nog best een paar aardige teksten bij, die de tand des tijds aardig doorstonden.
