Kalendel
Rene van Densen Daar gaat hij dan, dat laatste blaadje
kartel voor kartel komt het los
scheuren tot het laatste gaatje
morgen is de eerste weer de klos
Audio poëzie
Een dubbel punt
Tijd is nog maar
een melding op een scherm
dat
seconden
op je afvuurt
in knipperende kogelgaten Lees meer
Chatschmerz
Best jaloers, zo’n AI-taalmodel
klauwt nooit eens aan de muur van zijn cel
noch denkt blasé temidden van zijn hel:
ja René, nu weten we het wel
Gallus
Vers ververs ik een vers vers
verzin ik in een wip
de derde regel slons ik af
lezen doet geen kip
Moerastaal
De stedelijke kakafonie rondom mij
wordt zelfs niet met één woord verstoord
wikkelt als een cocon van trillingensprei
Nee, ik heb hier nooit gehoord
Keuzestress
Tuurlijk is het er niet leuk
da’s het punt net van zo’n Hel
maar duivels, vlammen, geef nu toe:
interessant is het daar wel
Schamenzijn
De Eiffeltoren bladdert roest
de sterrenvlag vaalt blauw
grenzen vervagen, maar wat blijft:
ik hoor toch echt bij jou.
Location, location
Gister moest ik weer eens dwaas doen
hoewel niemand dat mij vroeg
daaraan zit ik terug te denken
en verdomd: weer in een kroeg
Nicomachea
Hoewel de Oudheid vaak gelijk had
politiek, dat moet ik kwijt:
is de laagste van de kunsten
Aristoteles ten spijt
Laat me maar even
Het lied druipt van zelfmedelij
ik zing mee met gedikte stem
de weeklaag maakt me megablij
ik vind het prima waar ik ben