Als ik u schoon vind
sla dan geen alarm
Ik bezie u graag, als een
verrassende wolkenformatie
die mij bliksemsnel raken kan
Als ik u aanstaar
heb dan geen schrik
Ik ben benieuwd naar u, als naar een
gek nieuw drankje op café
waar ik nog over twijfel
Als ik u groet
sla niet op de vlucht
Ik hoor uw stem graag, als een
maal dat interessant omschreven is
op een mysterieuze menukaart
Als ik u trakteer
pak geen wapen
Ik waardeer uw aanwezigheid als een
bloesemende boom
in een zonovergoten park
En als ik verder zwijg
laat mij maar
Ik ben bang van u. Als van
elke vrouw die schrik had
van mijn onschuldig bedoelde
schoon vinden.
Dit gedicht verscheen in
“Papierpulp In Spe”
Dichter René van Densen lag ooit volledig in de kreukels. Burn-out, heet zoiets. Hij kon niets meer, al zijn filters stonden uit, drie boodschappen bij de winkel waren teveel, hij ging door een hel. Noodgedwongen verbleef hij met zijn kat in een antikraakwoning en probeerde hij rust te nemen maar ook de situatie van zich af te schrijven. In 2014 vloeide uit honderden kleine en talloze keren herschreven tekstjes een dun dichtbundeltje als ode aan de kreukels. Want de bundel wist wat het was, nu wij nog: allemaal gewoon papierpulp in spe.
Tegelijk met deze tweede dichtbundel, verscheen ook een bundeltje ZKV’s (Zeer Korte Verhalen) uit dezelfde helse periode, getiteld Prozacstad: Je Bent Er.
