Ik vind
te weinig
vind ik
soms
Het leven is al raar
en zwaar, onklaar,
het is toch waar
maar net waar
ik nu
zwalk, of zwelg, ik
vind te weinig
Ik vind
te veel
op mijn pad,
overal wat,
in mijn weg, woorden
of pakjes niets, een
juist ontweken fiets
Ik droom de mooie
wereld wat door en
hoor heus wel
dat u er wat
van vindt
Ik vind
te weinig
of is dat
wel zo ?
Is zo’n mening
niet een trucje ?
Om te tonen dat je
er wat van vond,
dat je vindbaar bent,
klassificeerbaar,
dat je ergens bij vind ?
Ik vind daar
niet veel aan
Als een kind
klad ik
wat briefjes vol en
lees het soms zelfs terug,
verrast wat ik
erin vind, dat ik
toch nog iets
gevonden heb –
maar altijd
vind ik er
te weinig van.
Dit gedicht verscheen in
“Onderop De Stapel Rechts”
De vierde dichtbundel van René van Densen verkent als thema verhuizen, transitie van één situatie naar een andere. Waarbij je altijd dingen kwijtraakt, maar er ook iets nieuws ontstaat, gesymboliseerd door kleine poëziedoosjes die je kunt uitknippen en die een nieuw gedicht vormen, maar waarbij je dan wel zes andere gedichten moet laten verdwijnen. Verdeeld in metaforische ruimtes in een nieuw huis verkent Van Densen wat je wel of niet mee moet nemen.
“Er lopen tig dichters rond in Nederland en Vlaanderen die al blij zouden zijn met de kruimels die van van Densens tafel vallen.” – Anton Voloshin
