Tweede presentatie van AHJ Dautzenberg‘s boek Extra Tijd
boekhandel Livius, Tilburg
Optredens van Soul Food, René van Densen en de Opperpater. Hierbij wisselden De Opperpater en René van rol: De Opperpater, Tilburg’s grootste moppentapper, tapte de poëzie van René, en René bracht de moppen van de Opperpater zo poëtisch mogelijk.
Lees meer
Nooit zal ik weten
Hoe het is om een
Halfvol glas te zijn.
Nooit zal ik weten
Hoe een brandende sigaret
Zich zou voelen.
Lees meer
“En het grootste deel schreven we samen in bed” Gentse Feesten
Dag 7, café Los Perros Calientes, Gent
Poëzie van René van Densen, pakweg 40 minuten van tevoren geschreven. Organisator Bobadas had namelijk een onverwachte uitvaller en vroeg René in te vallen, maar die had geen gedichten voorhanden. Dus dat werd schrijven.
Lees meer
“En het grootste deel schreven we samen in bed” Gentse Feesten
Dag 1, café Los Perros Calientes, Gent
Poëzie van JackJohannes Hemp, en dameszonnebrilteksten van René van Densen.
Lees meer
Baren moeten ze en baren zullen ze
Die wijven
Om jou te plezieren maken ze je zaad kapot
In hunne lijven
Lees meer
Optreden van René van Densen op op de tweede editie van Zaradi Tebe 2012, 3 juni 2012, Pierkespark, Gent. De gedichten in deze set zijn “Haat mij !” (verloren gedicht), “De proteststem van de Nederlandse burger” (parodische stilte), “Lief dagboek”, “Ode aan het alurinium”, “Buy / sell” (verloren gedicht).
Lees meer
Ziedaar, het product van één generatie
Een afwijking van eeuwenlange zielfrustratie
En generatielange breinmasturbatie
Die keer op keer een genie voortbracht
Lees meer
Eindelijk wordt het grote klein
Gretig hapt het diafragma toe en flitst
Het lelijke mooi en het mooie lelijk
Beeld na beeld voor de woordloze verteller
Die een verstommende wereld
Haar hapklare drama voorschotelt
Lees meer
Vader weet precies hoe hij het wil
Moeder in de keuken
Vader’s wil is wet
Moeder ligt in bed
Lees meer
We zitten beiden nog maar op één derde van onze individuele bierglazen, tegenover het station, herinneringen op te halen wanneer ze even stilvalt. Ik kijk haar verbaasd aan, want haar gezicht trekt een verwonderde aanblik. “Zie die rode ballon daar, gevangen in den hekken,” verduidelijkt ze me. Ik draai me om, maar waar ik ook kijk in de wirwar van metaal, tramrails en steen rondom Gent Sint-Pieters, een ballon zie ik niet. “Daar, hij is juist verdwenen achter het paaltje, ge kunt ‘em nu juste niet zien.” Ergens in mijn achterhoofd moppert een ergerlijk stemmetje dat ik dit soort spelletjes altijd haat, dat zoeken naar hetgeen dat de ander ziet maar dat jouw blik maar niet kan ontwaren. Ik speur het metaalrooster van de tijdelijke omheining af, maar zie er nergens een ballon in bungelen. Ik draai me terug naar mijn gespreksgenote. Ze wijst. Dáár, de ballon is juist weer in zicht gekomen beweert ze. Ik keer mij om en na een hernieuwde roosterafspeuring zie ik plots dat er beneden, op de grond binnen het hek, een rode ballon rondstuitert als een jong hondje dat niet ingesloten wil zijn. Ah, ik zat foutief in de aanname dat de ballon wel in de mazen van het hekwerk zelf gevangen zou zitten bungelen.
Lees meer