Kunst veredelt
Rene van Densen Ja, kunst veredelt
Maar verdien je daar iets mee
Natuurlijk wel, nee
Lees meer
Poëzie
Greilige haal
Demokraak mij, breek
maar een deur of raam
Eenmaal achter kasteelmuren
treft je toch geen blaam
Mocht je achteraf toch
voorlangs binnen gaan
Trek je dan vooral niets
van de voetmat aan.
Lees meer
Verwijsheid
Ziedaar: Tomorrow Island,
woonplaats van Pallas
Links, Yesterday Island,
domein van Paljas
Zwaai die zeisheid
dus niet zo naar mij
Wat kan de wijsheid
dan zonder wij
Als je de ruis uitsluit
valt alles reuze mee
Ik nodig wel het onheil uit
dan zijn we toch met twee.
Lees meer
Schoppen leven
Ja, ze heffen
niet verheven
maar wat graag wat
op jouw leven
Ze belasten
en ze wassen
in jouw zweetnat,
enthousiast en
Als het kon
zouden ze terstond
jouw eerste woorden
al taxeren
Dus misprijs hen,
want de meneren
zullen het aanschijn
nooit ontgeren.
Lees meer
Hair Farce One
Ze logen, ellebogen,
Mogen hoge zege pogen
Weliswaar weloverwogen
Vlogen woorden zonder waar
Drogen zich te goeder trouw
Schoppen Azen in de mouw
Boden pikzwart aan als blauw
Vuig verhogen zonneklaar
Zelfs de eksters zijn hier vet
Kraaien mee naar minder met
Zien geen graten in die pret
Prutst de rug
niet vlug
terug
te laat
vergaat dan maar
Rotse fier
Mensen gaan niet weg
Ze gaan gewoon naar elders
De rots stort: op hier, stopt
Weet zijn eigen schoenen te vullen
Mensen gaan wel rond
Op pad naar hun kompas
Niet elke koers valt te winnen
Weg jezelf maar om zijn bolster
Mensen staan nooit op
Maar verplaatsen, ze gaan ver
Zijn hart beheerst hard,
En hij staat op punt. Punt. Punt.
Draait er niet om heen.
Staat stil te ver gaan.
Rotst zich kapot.
Mensen ga toch weg.
Lees meer
Twee Schoppen verstoppen (in mijn ouwe jas)
Je hebt wel wat
te verstoppen
uit het zicht van
wie toeziet
Wiens toezicht
jou plots doet stoppen
met het zingen van
je lied
Maak jezelf wijs
dat je koestert
wat het daglicht
net niet ziet
En zing dan maar
in het duister
waar de mot wel
meegeniet
Lees meer
Horigon
Wil je het turen
vanuit mijn toren
niet zo verstoren
met jullie huren
Of zijn mijn muren
niet massief genoeg
voor jouw ongevoeg
en rank verzuren
Knal mijn kanonnen
op dat gemekker
en laat mij lekker
wat horizonnen
Lees meer
Bezig met de speelkaartenbundel
Misschien was het al opgevallen dat er wat speelkaart-referenties in de recentere gedichten opduiken. Dat is geen toeval. Ik ben druk bezig (en ik bedoel echt drúk, bergen werk aan het verzetten) met de nieuwe dichtbundel, getiteld ‘Als een Ravijn een Richting is’. Deze bundel draait allemaal om speelkaarten, aangezien ik al enkele decennia lang die regelmatig op mijn pad aantref. Ja, gewoon zo op straat, voor mijn voeten en al. Zo’n vijftien jaar geleden begon ik er impulsief foto’s van te maken, en een vriend (ook schrijver) tipte me dat ze allerlei betekenissen hadden, die ik ging opzoeken. Recent vond ik de laatste ontbrekende kaart en had ik dus elke kaart in een deck ooit een keer gefotografeerd. Het is vijftien jaar opletten, maar dan heb je ook wat.
Lees meer
Tot in de kleinigheid
Ik wil met iemand krimpen
Big Bang maar andersom
Tot ik amper nog kan schimpen
Een omgeplofte bom
Ik hels jou om je alles
En jij mij om mijn iets
We helzen ons te pletter
Tot bijna, bijna niets
We knallen ons dan mini
Want samen staan we klein
Het is toch kleinoodzakelijk
Nooit al te groot te zijn.
Lees meer