Duister vang de dag aan
Duister sluit hij af
Daartussen heerst het licht
Het terrein is te rein, er
smoezelt moeten in wat mag
en oor delende blikken
Maar hoe duister ook
de lichtdag is
Erachter schijnt het duister
Het oordeelt niet, het
omhelst je stil
Ik kluister het duister.
Dit gedicht verscheen in
“Onderop De Stapel Rechts”
De vierde dichtbundel van René van Densen verkent als thema verhuizen, transitie van één situatie naar een andere. Waarbij je altijd dingen kwijtraakt, maar er ook iets nieuws ontstaat, gesymboliseerd door kleine poëziedoosjes die je kunt uitknippen en die een nieuw gedicht vormen, maar waarbij je dan wel zes andere gedichten moet laten verdwijnen. Verdeeld in metaforische ruimtes in een nieuw huis verkent Van Densen wat je wel of niet mee moet nemen.
“Er lopen tig dichters rond in Nederland en Vlaanderen die al blij zouden zijn met de kruimels die van van Densens tafel vallen.” – Anton Voloshin
