Ik wil schreeuwen en zingen
Ik wil schoppen en springen
Ik wil kotsen en zaaien
Maar ik ga het weer niet doen
Want ik sta hier en
Waarom sta ik weer hier?
Aan deze kant van het podium
En stomme dingen te doen
Zelfs de mensen onder jullie
Die ik ken, ken ik nu niet
Achter mijn papier en deze micro
Voel ik me altijd groen.
Ik heb liever een Blauw!
Dit gedicht verscheen in
“Papierpulp In Spe”
Dichter René van Densen lag ooit volledig in de kreukels. Burn-out, heet zoiets. Hij kon niets meer, al zijn filters stonden uit, drie boodschappen bij de winkel waren teveel, hij ging door een hel. Noodgedwongen verbleef hij met zijn kat in een antikraakwoning en probeerde hij rust te nemen maar ook de situatie van zich af te schrijven. In 2014 vloeide uit honderden kleine en talloze keren herschreven tekstjes een dun dichtbundeltje als ode aan de kreukels. Want de bundel wist wat het was, nu wij nog: allemaal gewoon papierpulp in spe.
Tegelijk met deze tweede dichtbundel, verscheen ook een bundeltje ZKV’s (Zeer Korte Verhalen) uit dezelfde helse periode, getiteld Prozacstad: Je Bent Er.
