Read the English version of this story here.
Van grote afstand zag ik precies hoe het mis ging, hoe de man al joggende zijn voet verkeerd zette, zijn been doorboog en viel. Met een luide plons belandde hij in het water. Even golfde alles na en toen spartelden zijn armen boven water. Wilde paniek. De man schreeuwde om hulp – blijkbaar kon hij niet zwemmen. Wie gaat er nou joggen langs een kanaal als je niet kan zwemmen, dacht ik, terwijl ik op hem afliep. Ik zag andere mensen erheen snellen die veel dichterbij waren, dus ik rende niet heel hard. Energie is een kostbaar iets geworden deze dagen.
De jongen en het meisje die als eerste arriveerden, stopten plots. De jongen begon te klappen en het meisje schudde met haar heupen. Het leek een bizar tafereel, totdat ik dichterbij kwam. Want het moet worden gezegd, de hulproepen van de man waren van een aanstekelijk melodieus niveau. Ook ik merkte plots dat ik aan het dansen was, in plaats van een reddingspoging aan het ondernemen.
Al snel stond er een grote groep voorbijgangers uit hun bol te swingen op de prachtige hulpkreten van de verdrinkende man. Hoe wanhopiger hij het uitschreeuwde, hoe bewonderender de kreten vanaf de kade. De man kon er wat van ! Toen hij definitief kopje onder ging, galmde er ontgoocheling door het publiek. Beteuterd droop men af. Ik keek naar de wijder wordende kringeltjes in het water waar de man daarnet nog spartelde. Belachelijk dat niemand hem redde.
Ik besloot er thuis een boos internetstukje over te gaan schrijven.
Maar eerst moest ik nog even sigaretten gaan halen.
Dit ZKV verscheen in
“Prozacstad: Je bent er”
In 2014 bracht René van Densen zijn collectie ZKV’s (of Zeer Korte Verhalen) in een ZDB (of Zeer Dun Boekje) uit dat NZD (Niet Zeer Duur) was. Hierin las je de eerste avonturen van de bewoners van het misschien niet super fictieve stadje Prozacstad, waar de Opperpater altijd stabiel en soepel blijft en een vrouw met een brief in één hand en de rode draad in haar andere, van de eerste tot de laatste pagina het boek doorkruist. Het boekje verscheen slechts in een beperkte oplage (50 ex) in eigen beheer en is allang uitverkocht, maar op Google Play kun je het nog als ebook kopen en lezen. Dan begrijp je misschien ook beter waar het verhaal hierboven op sloeg. Tenzij je het koopt en niet leest, natuurlijk. Dat mag op zich ook prima, ook die centjes zijn gewoon welkom, daar doe ik niet kinderachtig over.
