Je dromen lachen je uit
Als de allerslechtste mooie vrouwen
Die manisch onbereikbaar moeten blijven
Verslaafd als ze zijn aan jouw verlangen
Ze dansen rond het vuur dat schreeuwt
En wanhopig pogen de vlammen te likken
Maar toch nét ontweken, nét ontsprongen
En de dans blijft duizelingwekkend rond
Enkel het vuur, niet langer aan het hout gekluisterd
Dat lopend er in onvoorspelbare richting vandoor gaat
Zaait paniek want onbeheersbaar en ongeremd
En als motten in rotvaart op een kaarsvlam af
Zo zullen de dromen ook hun les wel leren
En op de hypnotische rattenvangermelodie
Keert het getij, de tafel, met de dans mee
En de dans blijft duizelingwekkend rond.
Tijdens de lockdown leest dichter René van Densen elke dag een gedicht voor uit zijn dichtbundels. In navolging van Gert Vanlerberghe’s Balkonnenvrees heeft hij deze reeks Keukenvrees gedoopt. Op deze manier kunnen blinden en slechtzienden ook wat van zijn poëzie meekrijgen en hebben het bijkomende voordeel dat ze René zelf niet kunnen zien. De bofferds.
Dit gedicht verscheen in
“Papierpulp In Spe”
Dichter René van Densen lag ooit volledig in de kreukels. Burn-out, heet zoiets. Hij kon niets meer, al zijn filters stonden uit, drie boodschappen bij de winkel waren teveel, hij ging door een hel. Noodgedwongen verbleef hij met zijn kat in een antikraakwoning en probeerde hij rust te nemen maar ook de situatie van zich af te schrijven. In 2014 vloeide uit honderden kleine en talloze keren herschreven tekstjes een dun dichtbundeltje als ode aan de kreukels. Want de bundel wist wat het was, nu wij nog: allemaal gewoon papierpulp in spe.
Tegelijk met deze tweede dichtbundel, verscheen ook een bundeltje ZKV’s (Zeer Korte Verhalen) uit dezelfde helse periode, getiteld Prozacstad: Je Bent Er.
