Lorem score and droefsum years ago
our fathers brought forth on some continent,
a new nation, dolor sit amet Liberty
and figured all men are created equal.
Now we are the nuance, the new ones, the new once
Engaged in small-minded uncivil war, small-handed to us
testing if any nation can long endure.
If anyone can still act like a patriot
We are met at Forgettysburg
drowned in all the words, the best words, the covfefe kaffer
as a final resting place for non-alternative facts
Geschiedvergieten
Onbezit, verafduiding
schraalvergroting, beroezemoes
cringewatching, donsecration
uitburgering, uitburgerking
It is all together fitting and proper
that we should do this.
The world will little note,
nor long remember what we burnt here,
but it can never forget what they did here.
Het mocht niet zo hebben
Het was toch niet zijn
Ik wens u smakelijk weten
Forests are just branded trees
For who knows which drone shot first?
Nicolay, Hay, Everett, Bancroft
or was it ignorance?
that this nation, at Forgettysburg’s address,
shall have a new birth of freedom —
and that government of the people,
by the people, for the people,
shall not perish from the earth
Text, editing and concept: René van Densen
Video footage: Franky Bordo
Music from filmmusic.io
“Hitman” by Kevin MacLeod
License: CC BY (http://creativecommons.org/licenses/b…)
Dit gedicht verscheen in
“Onderop De Stapel Rechts”
De vierde dichtbundel van René van Densen verkent als thema verhuizen, transitie van één situatie naar een andere. Waarbij je altijd dingen kwijtraakt, maar er ook iets nieuws ontstaat, gesymboliseerd door kleine poëziedoosjes die je kunt uitknippen en die een nieuw gedicht vormen, maar waarbij je dan wel zes andere gedichten moet laten verdwijnen. Verdeeld in metaforische ruimtes in een nieuw huis verkent Van Densen wat je wel of niet mee moet nemen.
“Er lopen tig dichters rond in Nederland en Vlaanderen die al blij zouden zijn met de kruimels die van van Densens tafel vallen.” – Anton Voloshin
