Interview op Urgent.FM terugluisteren ?


Zelfrecensie

Na een uur gezwets van René van Densen aangehoord te hebben in bovenstaand interview op Urgent.fm dringt zich allereerst de vraag op: wat hadden we misschien béter met dat uur kunnen doen ? Hoewel interviewer Anton Voloshin (niet te verwarren met Anton Voloshin) zijn best doet het gesprek steeds opnieuw naar diepere wateren te leiden, glipt Van Densen telkens behendig de houdgreep van diens vragen uit om weer vrolijk te gaan spatteren in het peuterbadje. Een wortelkanaalbehandeling had meer inhoud aan mijn bestaan gegeven dan dit holle staaltje borrelpraat. Er werd ook nergens echt helder wat voor werk Van Densen maakt, behalve dan het lied dat Elco Wareman aan het begin van de aflevering speelt. Afgaande op de tekst in dat – verder overigens prachtige – lied schrijft René vooral dronkenmansgelal. Zo kwam hij tijdens het gesprek ook zeker over.

Een ondankbare dronkenman overigens, als inwoner van het bruisende Tilburg, want hij liet geen kans ongemoeid om zijn woonplaats neer te sabelen en zich slijmerig – en met een halfslachtige imitatie van wat op een Vlaams accent moet lijken – in de Gentse schoot te vlijen. Dat weerhoudt hem er niet van om met Tilburgse schrijvers en muzikanten te koketteren dat het een lieve lust is, en vooral elke persoonlijke, beschouwelijke of inhoudelijke vraag te pareren met lacherige woordgrapjes (op een bepaald moment amuseert het hem dat Bill Cosby en Bukowski ongeveer hetzelfde klinken. Ik verzin dit niet, luistert u zelf maar).

De uitzending was sowieso gelardeerd met sluikreclame. Waar de name dropping van Voloshin nog bedoeld was om thema’s en verwante onderwerpen mee te illustreren, was Van Densen gepreoccupeerd met het pluggen van zijn vriendjes en zo te maskeren dat hij zelf bar weinig te melden heeft buiten drank, vrouwen en woordspelletjes om. Zo ontpopte de eregast (‘ere-Gentenaar’ wordt hij godbetert ergens in het gesprek genoemd, de Here behoede ons) tot een vleesgeworden retweet. De dweepziekte werd enkel aangevuld met een gespreksniveau dat zich het best laat vergelijken met kattenvideo’s of facebookspelletjes. Wellicht is de meningsloosheid en oppervlakkige antikennis van Van Densen typerend voor dit social media tijdperk, wellicht is het gewoon een luie dronken randdebiel, het werd me niet helder uit het beluisteren van dit radiogesprek. Met klem benadrukt luisteradvies: niet luisteren, ga desnoods een wortelkanaalbehandeling halen.

Supertrots op nieuwe video: Doen Van Het Laten

Alweer zo’n fantastische muzikale vertolking van Elco Wareman van één van mijn teksten, maar toen ik een paar dagen geleden als concept had bedacht dat ik mensen zou vragen hun duimpje in te sturen, had ik geen idee dat ik zó veel duimpjes in mijn mailbox zou krijgen. De reactie was overweldigend en met stip heb ik nog nooit zó’n positieve video kunnen maken. Ik ben er een beetje stil van. Iedereen ontzettend bedankt voor het meewerken aan dit dwaze concept !
(En Elco was een paar dagen geleden jarig, dus bij deze ook even proficiat !)

Puik. Is. TERUG.

Elco Wareman
Mijn goede vriend Elco Wareman was een tijd geleden met een project bezig. Ik berichtte er eigenlijk al over bij oprichting van deze site. Iets met poëzie en muziek. Ik heb lang geen nieuws meer over dit project gemeld. En eigenlijk heb ik nog steeds geen écht nieuws. Maar tóch iets waar ik verrekkes blij mee ben. En dat ik dus als nieuws meld, hier.

Nou René, vertel ? Je maakt ons nieuwsgierig

Dit is een stukje historie, mensen. Het eindigt met een nieuwtje.

11 augustus 2013

Op 11 augustus 2013 startte ik een facebook pagina.
Diezelfde dag was Franky Bordo de eerste die deze pagina vindikleukte.
Nog voor de dag om was, stond de eerste en tot dusver enige fantekst als bijdrage op de pagina. Die was van mijn goede vriend Elco Wareman.

13 augustus 2013

Elco kwam bij mij thuis bieren. Ik liet hem een lied horen dat een samenwerking was tussen Joubert Pignon en Mathijs Leeuwis. We kropen achter de piano met het stomste, idiootste kortverhaaltje dat we konden vinden en hadden lol. Zonder zijn toestemming uploadde ik er een video van op mijn facebookpagina.

14 september 2013

Plots verscheen op Soundcloud de wat serieuzere versie van deze meligheid. Ik was het eigenlijk al half weer vergeten, maar het smaakte verdacht naar meer.

> Oorspronkelijke tekst

15 september 2013

Boem, bijna direct erachteraan kwam een melancholiek ‘tussendoortje’, zijn versie van U Mag Mij Wegstemmen, waar hij eens zoveel tekst erbij schreef als dat het oorspronkelijke gedicht bevatte.

16 september 2013

16 september 2013 volgde, alsof het niet op kon, ‘De Cipier van het Leven’. Een krachtig strijdlied.
Dit terwijl de tekst eigenlijk origineel op een soort carnavalsritme geschreven was. Ik was, zacht gezegd, enorm onder de indruk. Op Facebook werd het een bescheiden hitje.

> Oorspronkelijke tekst

18 oktober 2013

18 oktober 2013 volgde zijn allerbeste bewerking (tot dusver): ‘Puik’ werd magistraal op muziek gezet. Twee dagen later flikkerde hij ‘m omline want meneer de perfectionist was ontevreden met de geluidskwaliteit. Hij zou er nog eventjes aan prutsen en dan een betere versie uploaden. Die upload kwam dus anderhalf jaar lang niet meer. Ondanks herhaaldelijke verzoeken, aandringen, omkooppogingen en chantage.

20 oktober 2013

20 oktober 2013 volgde ‘Het Doen van het Laten’ als een soort goedmakertje. Hoewel een fantastische vertolking, met bovendien een geweldig aanstekelijk en melancholisch fluitje erin, werd ‘Puik’ enorm gemist.

> Oorspronkelijke tekst

DRUMROFFELDEDRUMMROFFEL

DRIE KEER RADEN WELK LIED U NU GEWOON, PER VANDAAG, WEER ONLINE KUNT BELUISTEREN !!!een!!elf!!!een!!

> Oorspronkelijke tekst