Contactloos

Het start
met contactloos betalen
(een zwaai in de lucht)

Voor een
mechanische handeling
(met elektronische zucht)

Geregistreerd
kilometers verderop
(weggevlucht)

En beschreven
voor een blauwe duim
(een ware klucht)

Want alleen echt,
authentiek, is ziek
(realiteitsonbekwaam)

We bezien alles
vanuit een bestaanscouveuse
(door een raam)

Achter tralies
die we mee hielpen bouwen
(ooit wolfraam)

Brandt nog vuur
maar contactloos aan het doven
(eenzaam.)

Nu al fout


Ik ben nu al fout
in deze oorlog
want overleven
zal ik niet

En enkel zij
die nog staan om
het na te vertellen
worden gehoord

Nu al verloren
in deze strijd
want verleren
kan ik niet

Enkel zij
die nog niet
beter weten
worden verhoord

Al gedeserteerd
voor er zijden zijn
want tandeloos
kies ik niet

Enkel zij
die grijnzen
bij het gloren
worden bekoord

Allang opgegeven
in deze slag
want welslagen
kan niet meer

Enkel zij
met nog twee
wangen te keren
worden vermoord.

Beter

Was ik maar een betere perfectionist
of kon een wolk de zon doen schijnen
dan zou alles niet snel verdwijnen
als bulderbuien in de pessimist

Kon ik maar veel beter doorbijten
of kon een zalm de beer opvreten
dan zou men het niet snel vergeten
verloren verlies niet meer verkwijten

Bezong ik beter noten terug aan de boom
of stonden de bladeren volgeschreven
met alle liefde die de boom wil geven
als roestige realist in een droom

Was ik maar een flierige fluiter, fwiet
of kon een spin genietend poezen, roezen
een kniesoor zou enkel nog knoezen
een traan verdampt zonder verdriet

Die perfectionist, die kan vast beter
of de achterhoofdstem kon ontstemder klinken
niet zo gemakkelijk in mijn slaap verzinken
maar galmen als verbeten betweter

Helaas, mijn bladeren tonen ook wat rot
mijn beren vol, mijn wolken grauw
maar mijn warmte voor jou, die heb ik nog gauw
in deze zachte kus beknot.

Frankenstein met dt


Ach weet u, ik ben
een meskind genie
geketend van binnen
en buiten de schuld

Ach weet u, ik kan
niets erover zeggen
niets eraan doen
mijn knuisten gekruld

Ach weet u, ik was
schuldschaap van mijn schepper
de lelijke nepper
in onkund onthuld

Ach weet u, het zijn ook
veranderde tijden, de
secure seconden
in ronde rondtes verguld

En immers, u weet ook
van wanten zonder oorzaak
verzaakte erfzonden
bijeen gebruld

Maar weet u, zelfs al was het
antwoord mij verantwoord
dan nog blijft het feit
het was nooit mijn schuld.

Stil

De oren
ontbreken
waar ik woorden
in wil leggen

Ook Eustachius
krabt eens achter
zijn letters,
op punt

Een bel klinkt lel
klingelt wel
maar de klepel
tongt zwijgend rond

Het zijn net
haar ogen
waar mijn woorden
naar hunkeren.