Dan zijn er ook dichters die gewoon doodgaan

herdenkings-bundel-derrelOp 13 oktober jongstleden ontviel het Nederlandstalige poëzielandschap een.. ja, wat, eigenlijk ? Een natuurkracht, zou ik het vermoedelijk noemen. Een fenomeen. Een eenhoorn. Anderen, hijzelf zeker, noemden hem een neo-beatnik. Hoe dan ook: Derrel Niemeijer was ineens niet meer onder ons. Een bevlogen organisator van waanzin, een onnavolgbaar poëet, een enorm grappige man om mee in het café te zitten, en zoveel meer. Zelf kende ik Derrel ook, al vrees ik dat velen hem beter kenden. Maar de gesprekken die ik met hem hadden gehad, waren intens, persoonlijk, hilarisch, bevreemdend en vol gas creatief. Dan is het bizar als zo’n man – hij was potver mijn leeftijd… – ineens weg is.

Toen het droevige nieuws van zijn ziekte mij en anderen bereikte, deden veel dichters wat dichters het beste doen: ze klommen in de pen teneinde de droefnis te beteugelen. Ook ik schreef, nog net bij Derrel’s leven, een gedicht waarvan ik niet volledig zeker weet of hij het las. Amper twee dagen later bleek de tekst bijna profetisch: Derrel had het pand verlaten.

En daarmee zijn we voorgoed iemand uiterst unieks kwijt. Daar moeten we mee leren leven. Wel is uit al die teksten weer iets nieuws geboren, hoe schraal die troost misschien ook is. Dus is er nu een prachtige bundel, in zeer beperkte oplage, waarin een keur van het totale dichterslandschap voor én na zijn dood stil staat bij Derrel. De uitgever meldt dat er nog enkele bundels beschikbaar zijn voor geïnteresseerden, online te bestellen tot zondag 27 november (a.s. uiteraard) via deze link hiero. Mijn gedicht is er ook in opgenomen, maar daar moet u het niet voor bestellen. U moet het bestellen als u Derrel kende. Of als u een overweldigende impressie van het gemis van Derrel wil ondergaan. Een andere reden kan ik u niet geven om deze bundel te bestellen. Maar dit zijn twee enorm goede.

Op 4 December wordt in Eindhoven in café De Gouden Bal vanaf 15u deze bundel gepresenteerd en staat deze volledige editie van Pepperplus in het teken van Derrel. Ik kan u aanraden te gaan kijken of luisteren, al is er niet veel ruimte in het knusse café. En verder, hef gerust als u me ziet, eens het glas op Derrel. We zullen hem blijven missen, vrees ik.

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *