Festivalding (slot)

Verhaal door René van DensenAngstig zit ik verscholen, tot het geluid van de bevrijding zal klinken. Krampachtig klem ik mijn bezittingen tegen mijn borst. Zo dicht voor het einde, zullen ze mij niet te pakken krijgen. Ik zal het verdomme overleven. Het moet. Ik ben zó ver gekomen, nu zal ik niet sneuvelen.

Er klinkt rumoer om me heen. Mensen beginnen met hun tenten te slepen. Ik twijfel nog. Stel dat ze te vroeg zijn. Dat het nog niet voorbij is. De ongelukkigen. Maar het ongeduld wint het toch van de twijfeling. Ik pak haastig mijn spullen en mijn schuilplaats bijeen. Een mok valt in de dikke modder. Verloren, besluit ik. Aan de andere kant, in de vrijheid, daar zal ik een nieuwe mok kopen. Het zal de eerste mok zijn na deze beproeving. Een mok om te vieren. Een mok waaruit koffie nooit meer hetzelfde zal smaken. Stil groet ik de verloren mok en hoop dat die ook nog ooit een nieuwe eigenaar zal vinden.

Armen vol en in euforische stemming sjok ik naast mijn vriendin door de modder. Onderweg naar de auto. Mijn vriendin zegt dat ik altijd zo overdrijf. Maar ik luister niet. De vrijheid is in zicht. Het is voorbij ! De ellende is voorbij ! We mogen naar huis ! Ik zou iedereen wel kunnen zoenen. Stiekem kus ik even de lucht. De lucht van een nieuwe toekomst.

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *