Ja, jij wel.

Verhaal door René van DensenDe woorden klinken bijna als een verwijt. Het onderwerp is dronken worden en controle verliezen. “Ja, jij wel,” had hij geantwoord na zijn biecht dat hij het niet kan. Dat hij het te eng vindt. Meteen probeer ik terug te denken of ik hem wel eens dronken heb gezien. Fors aangeschoten, dat wel. Maar echt laveloos, dat niet.

Alvast zeker niet het punt dat mensen tegen je praten alsof je een kind bent, en je kalm ergens heen begeleiden waar je niet heen wil. Naar buiten. Of naar huis. Of het punt dat je verbaasd ziet dat tafeltjes tegen je opbotsen en dan achterover vallen. Of omhoog, dat doen ze ook nog wel eens. Meestal nemen ze dan wat grond mee. De wereld wordt heel gek met een borrel op.

Wat wel fijn is, is hoeveel er voor nodig is om op dat punt te komen. Het is een dure grap en veel werk. Lukt niet zomaar elke dag. En je moet er echt stevig voor doordrinken. Maar het is zo lollig. En dan krijg je eens een klap tegen je kop, of een vloer tegen je wang. Kan gebeuren, en zó verdund als je bloed is, zal het wel weer reuze meevallen met de blauwe plekken.

En de mensen. Nuchter zeggen ze eigenlijk nooit iets interessants, maar nu is alles fantastisch en fascinerend. En persoonlijk vooral. Man, wat stellen ze zich ineens ontroerend open. Ze zijn mijn broeder ! Ik hou van ze ! En de verhalen, die open ziel, ik ben straks alles weer vergeten maar nu is het mijn hele wereld. Wat een harten, wat een hersens, wat een stem, wat een bloed.

Daarna heb je een heel lange kater de tijd om na te denken. De wereld geeft je daartoe alle ruimte, want ineens sta je er niet meer middenin, maar half buiten. Ik ben dol op mijn katers. Ze duren soms wat lang, maar dat neem je er dan maar bij. Alles gaat zo traag. Dingen pak je gewoon een voor een op, ze zijn overzichtelijk en eigenlijk best simpel. Je brein werkt niet helemaal meer mee, maar je hebt prachtige gedachten. Ja, geef mij maar gerust een goeie kater op zijn tijd.

En daarna. Als die éne katerdrol je lijf uit is waar al het laatste gif in was gestopt. Daarna. Ben je zo leeg, zo bevrijd. Zo gereinigd. Blootgespoeld. Klaar om nieuwe fouten te maken. Nieuwe zonden te begaan. Een nieuwe middelvinger op te steken naar de wereld. Opnieuw de verwijtende woorden te horen uit iemands mond: ja, jij wel.

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *