Hoe lang was ik weg ?

Verhaal door René van DensenDit is nieuw. Toch ? Ik kijk nog eens goed maar weet het niet zeker. Zou het er al die tijd al gestaan hebben, of kersvers in de afgelopen maanden neergeplempt ? Even sta ik stil. Hoe lang was ik weg ? Telkens veranderen de dingen, gewoon, brutaalweg zomaar. Alsof ze tegen me willen zeggen: had je maar niet weg moeten gaan.

Ik loop door, maar alles voelt vreemd. Ik lijk op stuiterig rubber te lopen en de lucht ruikt ongewoon. Het licht schijnt anders dan ik me herinner, ook. En hadden ze hier altijd al déze stoeptegels ? De wieltjes van mijn reistas ruisen en klakken in een ander tempo dan voorheen. Of misschien heb ik alles weer verkeerd onthouden.

Mijn geheugen en de feiten liggen nogal eens overhoop met elkaar. De een zou zeggen: laat ze maar, kijk, ze spelen. Er is niks aan de hand. Ze doen gewoon alsof. Een ander zou zeggen: jezus, hou die voorgoed uit elkaar want een dezer dagen maken ze elkaar af ! En dan zou paniekerig mijn geheugen in één kamer opgesloten worden en de feiten in een andere. En er volgde dan een lang gesprek boven dampende thee over dat dit zo niet verder kan.

Maar dan klikt het op z’n plek. Het gevoel. De rust in mijn normaal turbulente borstkas. Ik ben thuis. Ik ben weer thuis. En thuis is uiteindelijk niet veranderd. Ik was zelf gewoon te lang weg.

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *