Debatweide

Verhaal door René van DensenPlotseling stonden de stokpaardjes stokstijf stil. Ze steigerden niet langer tegen standpunten die hen tegenstonden. Neen, stram en strak stonden de stokpaardjes en snoefden nog een ietwat na. Toen viel ook hun snoeven stil. Daar begon de vreemdste dag in de debatweide.

Want bevreesd besloten ook de brulkikkers hun brullen te beëindigen. De oude koeien wentelden zich ongeroeid naast hen in de sloot. Met kluitjes liepen de vele debatdieren door het riet. In de weide werd er geen gras voor hun voeten weggemaaid. Modder bleef ongeslingerd.

Alle geluid in de debatweide was stil gevallen. Het lag voor het oprapen, maar niemand pakte het meer aan. Stil stond men tegenover elkaar en niemand wist meer wat de ander dacht. In volstrekte stilte vloog al snel de eerste steen. Want alle zwijgers waren, vanzelfsprekend, zonder zonde. De avondzon zeeg duister schijnsel neer op bloedrode grashalmen.

Oorspronkelijk geschreven: 16 april

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *