Woensdag de Dertiende

Verhaal door René van DensenWoensdag de Dertiende eist respect en erkenning. Met een luide hamerklop opent hij de vergadering. Augustus 2014 zit voor. “Mensen praten altijd enkel over Vrijdag de Dertiende,” spreekt hij zijn toehoorders toe, “maar wij worden als onschuldige en makkelijk genegeerde dagen neergezet. Dat moet maar eens afgelopen zijn !” Instemmend gemor klinkt uit de zaal. November 2013 roept: “De Vrijdagen hebben boeken, films, een breed gedragen media-aandacht die eeuwen terugreikt. Wat kunnen wij daar tegenin brengen ?” Februari en Maart mopperen hem tegen: “Ho ho, in 2013 waren wij in de meerderheid. De Vrijdagen waren maar met twee, de Woensdagen met drie. En dat in het ‘jaar 13′, zo’n overmacht moet toch wel iéts uitmaken ?” Luid gemompel in de zaal. Augustus 2014 klopt het gezelschap tot orde.

“In 2012 was het drie Vrijdagen tegenover twee Woensdagen,” spreekt hij streng. “Je moet je niet blindstaren op die cijfers en denken in meer- en minderheden. De jaren doen er niet toe.” Stilletjes biggelt er een traan over de wang van Juni 2012. Hij herinnert zich de eenzaamheid van zijn jaar alsof het gisteren was. ” Oktober 1976 roept dat de Woensdagen verenigd een demonstratie moeten organiseren, met welsprekende protestborden. Een luide zucht golft over de zaal. “Protestborden zijn zo achterhaald,” schreeuwt Juli 1994, “er moet een groot concert komen met veel pers erbij. We kunnen zelfs proberen de Murderdolls te herenigen.” Jaargenoot April vraagt schuchter: “Wie ?” Juli rolt met zijn ogen. “Je moet vaker naar de zomerfestivals komen, April. Hun frontman heet zelfs Wednesday 13.” April knikt, half begrijpend: “Oh, oke.” Er wordt weer fanatiek met de hamer geklopt en de zaal komt even tot rust.

“Jullie moeten nodig bij de tijd worden,” moppert Augustus. “Tegenwoordig ben je niks als je niet viraal kunt gaan. Daarom heb ik een krachtige videocampagne ontwikkeld.” Hij drukt op een knop. Het licht dimt en een scherm zakt omlaag. Een Maandag komt in beeld. Sobere, donkergrijze achtergrond. Gejoel. De Maandag kijkt krachtig in de camera en zegt: “Ik ben Woensdag de 13e.” Verbaasde stilte. Dan een Donderdag. Ook hij: “Ik ben Woensdag de 13e.” Een Zaterdag, in vlotte en toch professioneel ogende stralend witte kleding herhaalt de boodschap. Dan verschijnt het nog eens in dikke witte letters: “IK BEN WOENSDAG DE 13E.” Enkele ogenblikken later eronder, in kleinere letters: “vecht mee tegen Woensdaghaat.” Het licht gaat terug aan. “Zijn er vragen ?” vraagt Augustus 2014. “Ja,” klinkt het krachtig vanachteruit de zaal. Iedereen draait zich verbaasd om. “Zijn jullie knettergek geworden ? Waarom al die woede ?” vraagt Juli 2014 lachend. Nog voor hij zijn betoog kan vervolgen, gilt Augustus het uit: “Een verrader in ons midden ! Grijp die Zondag !” Haastig rent Juli de gangen uit, achterna gezeten door een meute Woensdagen. Kakelend roept hij: “Thank god it’s Friday !”

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *